In mijn tienerjaren had ik een soortgelijke radio op mijn slaapkamer staan, en ik bracht dan ook vele uren door met muziek luisteren.

In de jaren 70 was er nog geen sprake van een 24-uurs uitzending: om middernacht klonk dan ook het Wilhelmus, om 's morgens om 7 uur weer door te gaan.

Radio Veronica was één van de eerste omroepen die af en toe een nachtuitzending maakten.

En toen was er een trend gezet: De andere omroepen konden natuurlijk niet achterblijven en zo kon ik met regelmaat 's nachts een top 100 luisteren. 

Ondanks dat ik een jaar of 11 was vonden mijn ouders dit goed want  zo'n uitzending was  van vrijdag op zaterdag.

Later ging ik met een vriendin op tienertoer en bezochten we de verschillende radioprogramma's die op toer waren door Nederland.

Toen ik op 16-jarige leeftijd mijn grote liefde ontmoette en hij me kadootjes meebracht was een cassettebandje of een lp  het meest romantische wat hij me kon geven.

Samen bezochten we vele concerten van Nederlandse en buitenlandse artiesten.

Ook in die tijd deed ik vaak mee aan allerlei prijsvragen die ik op de radio hoorde.

Elke week ging er een briefkaart op de bus in de hoop dat ik wat zou winnen.. (lang leve het digitale tijdperk)

Heb slechts 1 x een troostprijs gewonnen, en weet nog goed dat het een lp van Shakatak was.

Daarna brak er een tijd van huisje boompje beestje aan: Trouwen, kinderen krijgen en een eigen bedrijf beginnen.

Dit ging heel lang goed, totdat in 2006 ons bedrijf failliet ging...

Alles wat we hadden opgebouwd in één klap weg..

Dat was een hele moeilijke en nare periode, noodgedwongen verhuizen en een omgeving die je met andere ogen gaan bekijken.

En middenin die narigheid begon op 1 september 2006 een programma die ik voor altijd in mijn hart heb gesloten: Ekstra weekend!

Normaal gesproken deden we onze wekelijkse boodschappen op vrijdagavond en onderweg van winkel naar huis hoorden we het programma op de radio om vervolgens thuis gekomen weer verder te luisteren..

Ging niet zo heel lang overheen dat ik zei dat we de boodschappen maar op een andere dag moesten halen want ik wou dat programma luisteren.

En toen het programma via internet te zien was, was het hek helemaal van de dam.

Werkte toen en nu nog in de zorg en had wel eens een late dienst op vrijdag.. vreselijk vond ik het, heb nooit wat laten merken maar baalde als een stekker!

Vrijdagavond werd mijn avond: Wilde niet gestoord worden, zat achter de pc met hoofdtelefoon te kijken en luisteren naar Ekstra weekend.

Verjaardag op vrijdag? Dan na 22.00 uur!

Ondanks alle ellende die we hadden kon ik elke week uitkijken naar de vrijdagavond, even weg van alles en soms onbedaarlijk lachen om die 2 idioten.                                                                              

Toen het einde van het programma werd aangekondigd was ik er letterlijk ziek van: hoe kunnen ze dat nou doen? en waarom? Mijn hele lijf schreeuwde: NEE !!!

 de uitleg kon ik wel begrijpen maar was er niet blij mee.

De vaste luisteraars konden zich opgeven via facebook om bij de één na laatste uitzending aanwezig te kunnen zijn.

Heb natuurlijk direct gezorgd dat ik vrij was.

Tot het moment dat er werd verteld dat er zoveel mensen zich hadden opgegeven dat ze een selectie moesten maken..

Er moest een e-mail worden gestuurd met de reden waarom je vond dat je erbij moest zijn.

Ik zag het al helemaal voor me: Dat gaat natuurlijk net als vroeger met de briefkaarten, daar maak je weinig kans mee.

Dus heb ik mijn brein eens aan het werk gezet ( zo heel af en toe lukt dat)

Heb niet één reden opgeschreven maar een heel a-4tje vol!

En niet één e-mail verstuurd maar 5 mailtjes! (Wel elke dag)
http://youtu.be/_bsHduBV9V0?t=4m34s

Dus toen ze het zelfs in hun programma over mij hadden kon mijn dag niet meer stuk!

Samen met mijn dochter zijn we naar die uitzending geweest.

Wat een ongelooflijk leuke ervaring was dat.